Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/11202 E. 2010/13284 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermek, işyeri dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Haklarında iddianemeyle kamu davası açılan ... ve ... hakkında beraat hükmü kurulması olanaklı görülmüştür. I. Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde; Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin yerinde Mahkemece 04.07.2006 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezalarıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II. İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Ek iddianame ve gerekçeli karar başlığına suç tarihinin yanlış yazılması, 2. 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4. Maddesindeki geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu aynı Yasanın 73/8.maddesi kapsamında bulunmadığı halde, uzlaşma önerisi yapıldığı ve yakınan ile farklı kimlik kullanan sanıkların uzlaşma istemediklerini bildirdiği görülmüşse de; hükümden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 24.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 253. maddesinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 3. Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, 4. Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezalarıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden, anılan maddenin ( c ) bendindeki hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa yolamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 13/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.