Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/10614 E. 2012/20033 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/10614
- Karar No
- 2012/20033
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasını satın almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... için kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi uygulanırken madde numarasının “60” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. madde ve fıkralarında düzenlenen mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanmasına esas alınan mahkumiyet hükümlerinde, sanık ... için ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.09.2004 gün ve 1025-637 sayılı karara konu 6 ay 18 gün hapis cezası yerine, aynı Mahkeme’nin 07.02.2002 gün ve 803-67 sayılı kararına konu 6 ay 1 gün hapis cezasının; sanık ... için de İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.03.2002 gün ve 349-201 sayılı karara konu 7 ay 23 gün hapis cezası yerine, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.12.2003 gün ve 210-1241 sayılı kararına konu 2.160 Türk Lirası adli para cezasının hükme esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında bir kısım hak yoksunluklarına hükmedilmemesi ve hükmedilenler için de uygulama sürelerinin eksik belirlenmesi, 2- Farklı suçları işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nun temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılarak yerlerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.