Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/9270 E. 2012/335 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/9270
- Karar No
- 2012/335
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın, balkon kapısının korkuluğunu ve camını kırmak suretiyle yakınana ait eve girdiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 Sayılı TCK’nın 151/1 ve 116/1-4. maddeleri uyarınca, hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının belirtilmesi, sanığın, TCY’nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan Çanakkkale Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.1999 günlü, 1998/445-1999/293 sayılı kararında, birden fazla yakınana karşı işlemiş olduğu eylemler nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra içtima kararı verilmiş olması, infaz tarihlerinin belli olmaması, 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesindeki düzenlemenin sonuçları infaz hukukunu ilgilendirse bile, anılan düzenlemenin infazla ilgili bir hüküm olmadığı, bu nedenle de infaz aşamasında dikkate alınmasının olanaklı bulunmadığının anlaşılması karşısında; içtima çözüldükten sonra tekerrür koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.