Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/27030 E. 2012/12706 K. – Hırsızlık,işyer
Konu: Hırsızlık,işyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/27030
- Karar No
- 2012/12706
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık,işyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ..., ... hakkında mala zarar verme, suçundan kurulan hüküm ile, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların incelenmesinde, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, ceza yargılamasında yasa yolunun, yasa sistematiği ve normları dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğinden, sanıklar savunmanlarınca bu konuda yapılan talebin yasa yolu yaratması mümkün olmadığından ve mala zarar verme suçu yönünden 5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince , 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 491/4-son, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 116/1, 66/1-e ,66/4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Sanıkların eylemine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 491/4-son maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 11.01.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.