Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/25504 E. 2012/13117 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, hırsızlık malını almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık ...’in eylemi yönünden somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 116/4, 119/1-c, 151/1, 66/1-e,66/2-4,67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede; a-Sanık ...’in eylemi için, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b, 151/1,116/4, 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezalar için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar için bu sürenin yarısının geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 67/4. maddesi de gözetildiğinde, 6 yıllık sürenin suç tarihi olan 14.12.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu, b-Sanık ...’nin eylemi için, sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 512/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 14.12.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II-Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 522(pek hafif), 55/3, 59. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 31/3, 62; 151/1,31/3, 62; 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa hükümlerince verilecek cezaların paraya çevrileceği, ancak anılan Yasa hükümlerine göre para cezalarının ertelenmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunun kabul edilerek yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.