Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/22932 E. 2012/13817 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/22932
- Karar No
- 2012/13817
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanıklar ...,... ve ... hakkında Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanıklar hakkında kurulan hükmün incelenmesinde 5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık sanıklar ..., ... ve ... savunmanın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, B-Sanıklar ..., ..., ... hakkında Hırsızlık ve İş yeri Dokunulmazlığın Bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince; Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanıkların katılana ait işyerinden çaldıkları bir kısım bilgisayar parçalarını sattıkları yerleri göstermeleri sonucu soruşturma aşamasında bunların katılan ...'e teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle adı geçen katılana rızası sorularak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b-3.maddesi gereğince “uzlaşma” hükümlerine bağlı olduğu gözetilerek, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5395 sayılı ÇKK’nun 24 ve 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mahkemece yöntemine uygun olarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.