Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/21282 E. 2012/166 K.

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Mala zarar vermek suçu için yapılan incelemede: Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçları için yapılan incelemede: Bina içerisinden yapılan hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142/1. madde ve fıkrasının (b) bendine uyduğu gözetilmeden, (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hırsızlık suçu için kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 35/1-2. maddesi ile cezada ( 3/4 ) oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinin “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz” hükmünü içerdiği; yaşı küçük sanıklar hakkında hangi hallerde çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceğinin aynı Yasanın 31. maddesinde açık olarak belirtildiği, çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin ne olduğunu gösteren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesinde de “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.” hükmü karşısında; her iki suç için hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık yönünden uygulama koşulları bulunmadığı halde, ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 36. maddesi uyarınca denetim altına alınmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan kısmen yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143/1 ve 35/1-2. maddeleri ile hükmedilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının 7 aya; 31/2. maddesi ile hükmedilen 7 ay hapis cezasının 3 ay 15 güne; 62/1. maddesi ile hükmedilen 5 ay 25 hapis cezasının 2 ay 27 güne; 50/1-a. maddesi ile sonuçta hükmedilen 3.500 Türk Lirası adli para cezasının 1.740 Türk Lirasına indirilmesi ve hükümden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 36. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.