Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/17006 E. 2012/3970 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 24.02.2002 olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2007 gün ve 2007/6-195 esas, 2007/197 sayılı kararı ışığında, sanığın yakınanın konutuna açık balkon kapısından girerek bir miktar para, bir adet cep telefonu ile birlikte aldığı otomobilinin anahtarıyla, konuttan çıkıp aynı sokakta bulunan otomobilin içinden teybi çalması eyleminde, araya zaman aralığı girmediği ve eylemin kesintiye uğramadan devam ettirildiği gözetildiğinde, hırsızlık suçunda 765 sayılı TCK'nın 80. maddesinde (5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinde) tanımlanan zincirleme suç hükümlerinin uygulama yerinin bulunmadığı, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça vasıf verilirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, 2- 765 sayılı TCK’nın 95/2. maddesi gereğince erteli cezalarının aynen infazı konusunda bir karar verilmemesi ve lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede bu hususun gözetilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 3- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/2. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 53. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1 ve 53. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522/1 (normal değer), 95/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 53, 116/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükmü bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.