Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/1461 E. 2010/5385 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. Somut olayın incelenmesine gelince: Sanık ...’nın, 11/11/1993 günü, saat 16.30'da katılan ...’e ait döviz bürosuna yüzü maskeli olarak girerek işyerinde bulunan ...’ı tabanca ile tehdit ederek para yağmaladığı, 16/11/1993 günü de saat 08.00 sıralarında tanıklar ... ve ...’in bankaya ait para torbasına araca koyacakları sırada yine yüzünde maske ve elinde tabanca ile tehdit ederek para torbasını aldığı, kaçmaya çalışırken yakalandığı sabit görülerek Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 21/12/1993 gün ve 1993/369-347 sayılı kararıyla; ilk eylemle ilgili 765 sayılı TCK’nun 497/1, 59/2. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay, ikinci eylemle ilgili 765 sayılı TCK’nun 497/1, 62, 522, 59/2. maddeleri gereğince belirlenen 9 yıl 2 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; eylemin aynı Yasanın 149/1-a, 62/1, maddeleri uyarınca 8 yıl, 149/1-a,35,62. maddeleri uyarınca da 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da; 1. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarını oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nun 34, 230, 232 ve 289.maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması, 3. Döviz bürosundan gerçekleştirilen yağma eyleminin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma hükmünün uygulanması, 4. Döviz bürosundan gerçekleşen yağma suçunun, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (b) ve (d), bankaya karşı gerçekleşen yağma suçunun ise anılan Yasa maddesinin (a) ve (b) bentlerine aykırı biçimde işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, ilk eylemde (b) ve (d), ikinci eylemde (b) bendinin değerlendirilmeye alınmaması, 5. 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuyla ilgili, 5083 Sayılı Yasaya, 5335 sayılı Yasa ile eklenen 2/3.maddesi uyarınca, para cezalarının hesaplanmasında bir Yeni Türk Lirasının artıklarının hesaba katılamayacağının ve 5252 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince, ağır para cezalarının adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi, 6. Hükümlünün katılan ...’e karşı eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/2, 522/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 149/1-a-b-d, 62/1, ... Bankasına karşı yağma eylemine uyan 497/2, 522/1, 59/2, 6136 SY 13/1. TCK 59. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 149/1-a-b, 62/1, 6136 SY 13/1, 62. maddelerinin anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında olaya uygulanarak, yapılacak uygulamaya göre lehe Yasanın saptanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 04/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.