Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/13736 E. 2012/19135 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; I. Yakınanlar Hüseyin Bölükbaş ve ... ...'e karşı eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde; 5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.02.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı,Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeden, 765 sayılı Yasa hükümleri sanık yararına kabul edildiği halde, aynı Yasanın 81.maddesinin, 5237 sayılı TCY'da tekerrür hükümlerinin infaz rejimi olarak düzenlendiği gerekçesiyle uygulanmaması suretiyle 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY hükümleri birlikte uygulanarak, karma uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; eylemin hırsızlığın yanı sıra işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile yakınan ... ...'e karşı eylemde mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; eylemlerin 5237 sayılı TCY'da 142/1-b, 143/1, 116/2-4 ve yakınan ...'e karşı eylemde 151/1. maddelerine uyan suçu oluşturduğu ve 765 sayılı Yasaya göre kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, II. Yakınanlar ... ve ...'e karşı eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.2.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeden, 765 sayılı Yasa hükümleri sanık yararına kabul edildiği halde, aynı Yasanın 81.maddesinin, 5237 sayılı TCY'da tekerrür hükümlerinin infaz rejimi olarak düzenlendiği gerekçesiyle uygulanmaması suretiyle 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY hükümleri birlikte uygulanarak, karma uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanık yararına yasa belirlenirken hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCY göre kurulacak hüküm ve verilecek cezaların denetime olanak sağlayacak şekilde gösterilmemesi, 3. Hükmün gerekçesine 5237 sayılı Yasaya göre değerlendirme yapılırken; a) Sanığın, yakınanlara ait iş yerlerinin alüminyumdan yapılma kapılarını kanırtıp kilit dillerini boşa çıkararak açması eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenen hırsızlık suçlarında uygulama olanağı bulunan aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulacağının belirtilmesi, b) Eylemlerin hırsızlığın yanı sıra işyeri dokunulmazlığını bozma ve şikayeti devam eden yakınan ... için mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun ve bu suçlarda öncelikle 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddelerindeki uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, c) Sanığın gece gerçekleştirdiği eylemler için 5237 sayılı TCY'nın 143/1. maddesine yer verilmemesi, d) Maddi ceza yasalarının kendi aralarında, infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı karşılaştırılıp değerlendirilmesi gerekirken, maddi ceza yasasına ilişkin lehe uygulamanın infaz yasası gözetilerek reddine karar verilemeyeceğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre kazanılmış hakkının korunmasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.