Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/5776 E. 2011/40392 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Adli sicil kaydına göre,silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık ...'a,... 1.Asliye Ceza Mahkemesince 2000/2484 esas ve 2003/886 karar sayılı ilamı ile verilen ceza erteli 608.400.000 TL ağır para cezası olup 5237 sayılı TCK.da adli para cezasının ertelenmesine yer verilmemesi nedeniyle, ertelenmiş adli para cezasının aynen infazına yasal olanak bulunmadığı gibi aynen infazına karar verilen ve 2253 sayılı kanunun 38.maddesi uyarınca ertelenen cezaya ilişkin karar tarihinin 22.09.2003 olduğu ve kararda deneme süresinin bir yıl olarak belirlendiği, sanığın karar tarihinden itibaren işlemeye başlayan deneme süresi sona erdikten sonra 21.12.2004 tarihinde temyiz incelemesine konu hırsızlık suçunu işlemiş olması nedeniyle ertelenmiş adli para cezasının aynen infazına yasal olanak bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 51/7.maddesi uyarınca aynen infaza karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki “yargılama giderlerinin müştereken ve müteselsilen alınmasına ve tecilli ağır para cezasının aynen infazına’’ ilişkin bölümler çıkartılarak, yargılama giderleri ile ilgili kısıma “sanıklar için ortak yapılan 110,90 YTL yargılama giderinin sanıkların payına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.