Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/3232 E. 2011/8859 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde: Dosya kapsamına göre, sanıkların çaldıkları bilgisayarlarla olay yerinden ayrıldıktan sonra, polisler tarafından görülmeleri üzerine yakalanmamak için bilgisayarları atarak kaçmaya çalıştıklarının anlaşılması karşısında; kolluk güçlerince hırsızlığa konu mallara el koymanın kaçınılmaz olduğu durumlarda 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gibi (olayda 5237 Sayılı TCK’nıın 168.maddesinde öngörülen rızai iade koşullarının oluşmadığı) gözetilmeden, anılan madde ile cezadan indirim yapılması, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içerisinde kamu kurumu niteliğindeki okulun giriş kapısının asma kilidinin kırılıp içeri girilmek suretiyle işlenmiş olması karşısında; eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 Sayılı Yasanın 116/2-4,119/1-c ve 152/1-a maddelerinde belirtilen geceleyin iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu kurumuna ait eşyaya zarar vermek suçlarını da oluşturduğu mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları bakımından uzlaşma koşulları değerlendirilmeden yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması kanuna aykırı ise de, sanıklar hakkında 765 Sayılı TCK uyarınca verilen sonuç ceza açıkça sanıklar lehine olduğundan bozma nedenleri yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, ”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesine gelince: 1- Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 55/3, 59. maddeleriyle hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-a, 143, 31/3; 116/2-4, 119/1-c, 31/3; 152/1-a, 31/3. maddelerine göre 5395 Sayılı yasanın 24. maddesine göre uzlaşma koşulları değerlendirildikten sonra, sonucuna göre lehe yasanın değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Uygulamaya göre sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesiyle değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.