Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/25069 E. 2011/35603 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2007/25069
- Karar No
- 2011/35603
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ; 1) 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınana karşı 5237 sayılı Yasanın 116/1-4, 119/1-c maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde bu suçlarla ilgili gerekçe bölümünde bir uygulama yapılmaması, 2-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı kazanılmış hakkın suçun nitelendirmesinde ve uygulanan yasa maddeleri yönünden olmayıp 12.10.2000 günlü ilk hükümdeki ceza süresi bakımından söz konusu olduğu gözetilmeden yakınana ait manav kısmındaki cam kırılarak girildikten sonra dükkanın kilitli kapısı açılarak hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiği, ancak dükkan kısmının kilitli kapısının haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle açıldığına ilişkin kanıt bulunmadığı, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden 142/2-d maddesiyle uygulama yapılacağından söz edilmesi, 3-) 5237 sayılı Yasaya göre ;hırsızlık,geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve 765 sayılı Yasada bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan “gece” kavramının 5237 sayılı Yasanın 143.maddesine göre cezayı artırıcı neden olmasının ve artırım oranının saptanması amacıyla, bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 4-) Hükümlü hakkında uygulanan 765 sayılı TCY.nın 493/2, 59/2, 81/2-3. maddelerine göre,1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 37.maddesi yollamasıyla 142/1-b, 143/1, 62, 53, 116/1-4, 119/1-c, 62, 50, 151/1, 62. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, sanık hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek; 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında uygulamaya göre hükümlü yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5-) Denetime olanak sağlanması bakımından 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca uygulanan yasa maddeleri ve ceza sürelerinin karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.