Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/22216 E. 2011/1494 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 sayılı TCK’nın uyarlanması istemi üzerine kurulan hükümlerin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 gün 3-162/173 ve 24.01.2006 gün 11-2005/136-2006/3 sayılı kararları ve Dairemizin uygulamalarına göre temyizi olanaklı bulunduğundan; Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.06.2005 gün ve 2005/416 Değişik İş sayılı, itiraz üzerine verdiği ve hukuki değerden yoksun olan “hükümlünün itirazının reddine” ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. İnceleme konusu karara gelince; 1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü gece vakti saat 02.00 sıralarında, yakınanın işyerinin sağlam ve dayanıklı kepenginin ve kapısının kilitlerini kırarak içeri giren ve pek aşırı değerdeki malları çalan, yakalandığında çaldığı malların bir kısmını sattığı kişileri göstererek iade edilmesini sağlayan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, (yakınanın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına onay vermesi halinde 168/1-4.) maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4.maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve anılan Yasanın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda bir değerlendirme yapılmaması, 2-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1,522/1 (pek aşırı), 81/2-3.maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,143/1,(yakınanın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına onay vermesi halinde 168/1-4.),53,116/2-4,53,151/1,53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu ile mala zarar vermek suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükmü de değerlendirilerek, 5237 Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükmünün uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, 4- Cumhuriyet Savcısının görüşü alınmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 216/1.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının hükümlü yararına kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.