Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/19845 E. 2010/14408 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya üzerinde inceleme yapılarak, T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere aykırı olarak kurulan ve hükümlüye tebliğ edilmeden, hükümlünün 07.10.2005 tarihli dilekçesi ile lehe olan yasanın uygulanmasını talep etmesi üzerine işleme konulmayan ve bu nedenle hukuki değerden yoksun bulunan Adana 8.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.08.2005 gün ve 2001/1884 esas, 2003/2070 sayılı ek uyarlama kararı kaldırılarak yapılan incelemede: 30.03.2001 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş;diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hüküm fıkrasının 5271 sayılı CMK’nın 230/1-c ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak, uygulanan kanun maddelerinin ve verilen ceza sürelerinin ayrı ayrı gösterilecek biçimde yazılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, 2- Gündüz vakti yakınana ait konutun önüne gelen ve diğer sanık gözcülük yaparken sağlam ve dayanıklı pencere demirlerini kırarak içeri girip hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra şikayeti devam eden mağdura karşı, 5237 sayılı TCK’nın 116/1 ve 119/1-c.maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak ve anılan Yasanın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, anılan suçlarla ilgili uygulama yapılmadan hüküm kurulması, 3- 5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 51/7.maddesinde düzenlenen erteli cezanın kısmen veya tamamen çektirilmesi müessesesinin uygulanamayacağı ve 5237 sayılı TCK’nda erteli ağır para (adli para) cezalarının aynen veya kısmen infazına ilişkin bir hüküm de bulunmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi, 4- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1.(pek aşırı), 55/3, 59/2, 95/2.maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,31/3,62/1,116/1,119/1-c, 31/3,62/1,151/1, 31/3,62/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın mahkeme tarafından uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş,hükümlü ...’ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2003 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.