Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/11456 E. 2011/49774 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2007/11456
- Karar No
- 2011/49774
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Yalan beyanda bulunma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Olay günü kendisini kovalayan yakınan ve tanık Dursun Cunkur’u silahla tehdit eden sanık hakkında, belirtilen eylemi nedeniyle zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Olay günü akaryakıt istasyonunda yakınana ait araç içinden çantayı alarak kaçmaya başlayan sanığın, yakınan ve tanık ... tarafından kesintisiz takibi sonucu çantayı atarak kaçmaya devam ettiği, daha sonra kolluk güçleri tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun kalkışma aşamasında kaldığının gözetilmemesi, 2- Yakınan ve tanık tarafından kovalanan sanığın yakalanacağını anlayınca suça konu çantayı attığı ve koşulları oluşmadığı halde hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması, 3- Olay nedeniyle yakalanan sanığın kardeşi ... ’e ait nüfus cüzdanını kullanıp, ismini de ... Gökalp olarak bildirmesi şeklinde oluşan eylemin TCK’nun 268. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde anılan Yasanın 206/1. maddesi ile uygulama yapılması, 4- TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, 5- Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/26-384 sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, 6-5237 sayılı TCY’nda cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına denilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması, 7-Kabule göre de; TCK’nun 168/1. maddesindeki indirim oranının 2/3 olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/12/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.