Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/21479 E. 2010/13926 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık yararına olan yasanın hükmün gerekçesi yerine infazda duraksamaya yol açacak biçimde hüküm fıkrasında belirlenmesi; 2-5237 sayılı TCY uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; 3-765 sayılı TCY uyarınca hüküm kurulurken; a)Suçun gece gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, anılan Yasanın 491/4. maddesi yerine 492/1. maddesiyle uygulama yapılması; kabule göre de 5237 sayılı Yasayla kurulan hükümde 143/1. maddenin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması; b)Sanık yararına olan yasanın, ilgili yasaların tüm maddelerinin bir bütün olarak somut olaya uygulanması sonucu bulunacak cezaların bir biriyle karşılaştırılması suretiyle belirleneceği düşünülmeden; 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesinin 5237 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığı gerekçesiyle, 765 sayılı TCY.nın 81/2. ve 95/2. maddelerinin uygulanmaması suretiyle karma uygulama yapılması; bu kapsamda, sanığın Ereğli (Konya) Asliye Ceza Mahkemesinin 13.9.2004 gün ve 2002/850 – 2004/569 sayılı, 21.09.2004 te kesinleşmiş ve tutuklulukta infaz edilmiş, hırsızlık suçundan verilme hükümlülüğünün tekerrüre esas oluşturması nedeniyle 765 sayılı TCY.nın 81/2 ve 522/son maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik cezaya hükmolunması; c)Sanığın başka bir olay nedeniyle kolluk güçlerine haber verilmesi üzerine yakalandığında suça konu bisikleti çaldığını söyleyip, yerini göstermek suretiyle sahibine iadesini sağlaması karşısında hakkında aynı yasanın 523. (5237 sayılı TCY.nın 168/1.) maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi; d)5083 sayılı Yasaya 5335 sayılı Yasa ile eklenen 2/3. maddesi uyarınca, para cezalarının hesaplanmasında bir Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların hesaba katılamayacağı ve 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmesi gerekliliği, 3-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/4 (gece ise 492/1), 523/1, 47, 59/1, 81/2-3 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, (gece ise 143/1), 168/1, 31/2, 62/1, 50/1-a. maddelerinde öngörülen cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında uygulama yapılarak sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.