Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/20531 E. 2010/15905 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; sanıklara zorunlu savunman atanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 81/1-3. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Yasanın 19. maddesi ile hükümden önce 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi gözetilmeden, 1 gün yerine 10 gün artırım yapılması suretiyle sonuçta fazla ceza tayini, 2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yakınana ait aracın bagaj kapak kilidinin kırılması suretiyle gerçekleştirilen hırsızlık suçunun, 142/1-b maddesi yerine hatalı olarak 142/2-d maddesine uyduğu belirtilen 5237 sayılı Yasa uyarınca verilmesi gereken ceza gösterilmeden, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, 3-5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların, suç konusu aracın bagaj kapak kilidini kırarak hırsızlık suçunu işledikleri, yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki hırsızlığın yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilip bu suçtan da değerlendirme yapılması zorunluluğunun düşünülmemesi, 4-Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (pek aşırı), (... için 81/1-3.) maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 53; 151/1, 53. (5271 sayılı CMK.nun 253, 254.) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; mala zarar verme suçunda uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması halinde 765 sayılı Yasanın hükümlerinin sanıklar yararına olduğu; uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması halinde lehe Yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5-Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.