Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/15727 E. 2010/18624 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2006/15727
Karar No
2010/18624
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/2. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 22.00 sıralarında yakınanın garajında bulunan otomobili sair alet kullanmak suretiyle çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4.maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5252 sayılı yasa'nın lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" başlıklı 9. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkar, sonuçlar birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” Lehe yasanın saptanmasında başvurulacak yöntem düzenlenmiş olup, lehe yasa 5252 sayılı yasanın 9/3. fıkrasında düzenlendiği ./.. -2- şekilde, 765 sayılı yasa ile 5237 sayılı yasanın olaya ayrı ayrı uygulaması ve ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırması gerekirken, hükmün gerekçesinde gösterilmesi zorunlu eski ve yeni yasa yönünden birbiri ile kıyasla yasa maddelerinin soyut olarak sayılması suretiyle yetinilmesi, yeterli olmayıp, 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesine bu bağlamda aykırı davranılması; Kabule göre; 2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/15727, K. 2010/18624, T. 29.11.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2006-15727-e-2010-18624-k-6cf52886bc4b