Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/14991 E. 2010/4407 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2006/14991
Karar No
2010/4407
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2. maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesindeki mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Sanıkların, başka bir suç nedeniyle yakalanması sonucunda suçlarını kabul edip, suça konu bilgisayarları sattıkları yerleri göstererek, yakınana iadeyi sağlamışlarsa da; çalıntı eşyaları satın alan ve beraatlarına hükmolunan sanıklar Hüsamettin ve Bahri’nin zararlarının giderilip giderilmediği araştırılmadan haklarında 765 sayılı TCK.nun 523/1. maddesiyle uygulama yapılması, 3- 18 yaşını doldurmayan sanık ... hakkında 765 sayılı Yasanın 55/3. maddesinin uygulanmaması ve hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesinde öngörülen para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 4- Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (pek aşırı), 523/1 (koşullarının oluşması halinde), 55/3 (... için), 59/2, 81/2 (Barış için) maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 168/1, 31/3 (... için), 53/1 (Barış için); 116/2, 119/1-c, 31/3 (... için), 53/1 (Barış için); 151/1, 31/3 (... için), 53/1. (Barış için) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçları ile ilgili; sanık ... hakkında da 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi gereğince hırsızlık (5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b maddesi açısından), işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulama sonucuna göre sanıklar yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 5- Sanık ... hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 19.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/14991, K. 2010/4407, T. 19.04.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2006-14991-e-2010-4407-k-ebbb773dd30b