Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/10251 E. 2010/3174 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diyarbakır 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.9.1998 tarih ve 717/474 sayılı kararla kasıtlı suçtan hükümlüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede : I-Yakınanlar Murat Karakeçi ve Mehmet Kupik'e karşı eylemlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,yakınan ...'e yönelik eylem bakımından 5237 sayılı TCY'nın 145.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, II-Yakınan ...'a yönelik hüküm hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY’nın 492/1-son.maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 102/4.ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 6.10.1999 tarihi ile inceleme tarihine göre geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, III-Yakınan ...'e yönelik eylem hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yakınana ait evin balkonuna kişisel çeviklikle çıkılıp, açık olan balkon kapısından içeriye girildiğinin anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, Mahkemece gerekçe bölümünden aynı maddenin 2.fıkrasının (b) bendiyle uygulama yapılacağından söz edilmesi, 2-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınana karşı 5237 sayılı Yasanın 116/1-4,119/1-c. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu halde gerekçe bölümünde bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması, 3-Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 59/2.maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62/1, 53, 116/1-4, 119/1-c, 62, 53.maddelerinin maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, sanık hakkında konut dokunulmazlığı suçu bakımından 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda ;anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında; uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde her iki yasa hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.