Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/4082 E. 2025/5113 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/537 Esas, 2024/766 Karar KARAR : Ret

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların kat maliki bulundukları yargılama konusu ... Apartmanının, aynı zamanda Kültür Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunca koruma altına alınmış tarihi eser vasfını haiz tescilli bir yapı olduğunu, davalı tarafın, 114/192 oranında hissedarı bulunduğu ve tapu kaydında dükkan olarak geçen 22 numaralı bağımsız bölümde lokanta olarak bir işletme açtığını, ancak bunu yaparken diğer kat maliklerinden izin almaksızın tasdikli projeye aykırı bir şekilde ortak duvarları ve ana taşınmazın taşıyıcı elemanlarını yıkarak ortadan kaldırdığını, apartmanın ortak yerlerinden olan üç adet depo diye tabir edilen bölümü hissedarı bulunduğu bağımsız bölüme kattığını, bu nedenle aykırılıkların giderilmesini, davalı tarafça izinsiz tasdikli mimari projeye aykırı olarak tescilli tarihi bir yapı olan ana taşınmaza taktırılan bacalar ve klimaların sökülerek eski hale getirilmesini ve bu şekilde vaki tecavüzün giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2013/924 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2013/924 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 17.01.2019 tarihli ve 2017/4682 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile yapılan inceleme sonucunda, hükmün infaza elverişli olmaması ve bağımsız bölüm tapu maliklerinin davaya dahil edilmesi gereğine değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar Mahkemenin 04.07.2023 tarihli ve 2019/245 Esas, 2023/741 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin 04.07.2023 tarihli ve 2019/245 Esas, 2023/741 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.02.2024 tarihli ve 2023/10405 Esas, 2024/1218 Karar sayılı kararı ile hükmün infaza elverişli olmaması ve kabulüne karar verilen 1 ve 2 numaralı kömürlükler yönünden Yargıtay bozma ilamı öncesi alınan raporda ortak alan olmayıp 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin eklentisi olduğu, daha sonra alınan uzman bilirkişi raporunda ise tapu kaydında hiçbir bağımsız bölüme eklenti olmadığının belirtildiği, mimari proje yerinde uygulanmak sureti ile eski hale getirlmesine karar verilen bu iki kömürlük niteliğindeki alanın ortak alan mı yoksa bir bağımsız bölüme eklenti mi olduğu hususunun mimari proje, bağımsız bölüm listesi, yönetim planı ve tapu kayıtları birlikte değerlendirilerek tespit edildikten sonra, eski hale getirme hususunun binanın statiğini etkileyip etkilemeyeceği hususunda rapor alınmak gerekir ise Kültür Varıklarını koruma kuruluna da eski hale iade hususunda görüş sorularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gereğine değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin sunmuş oldukları 20.05.2024 tarihli dilekçeleri ile ayrı ayrı iş bu dava dosyası ile ilgili tüm taleplerinden feragat ettiklerini, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti taleplerinin bulunmadıklarını beyan ettikleri, davacı vekilinin vekâletnamesinde feragat yetkisinin bulunduğu gerekçesiyle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Dahili davalı temyiz dilekçesinde özetle; taraflarınca yargılama gideri ve vekâlet ücretinden feragat edilmediği, bu nedenle lehlerine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Dahili davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.