Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/4080 E. 2025/8193 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2026 Esas, 2024/3214 Karar DAVA TARİHİ : 26.07.2021 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölcük 1. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/971 Esas, 2022/994 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların oybirliği ile onaylı yönetim planına ve Kat Malikleri Kurulunun muhtelif ve yıllık olağan toplantılarında alınan kararlara kat maliki sıfatıyla imza atmış olmalarına rağmen çöp tenekelerini kendi bahçe bölgelerinde yer olmasına rağmen kasıtlı olarak konutuna en yakın noktaya yerleştirdiklerini ve uyarılara rağmen buradan kaldırmadıklarını, site karar defterinde kayıtlı Kat Malikleri Kurulu kararlarının hilafında deniz manzarasını tamamen kapatacak şekilde ortak alan statüsündeki bahçelerine ve yürüme yoluna acil çıkış kapısı geçiş güzergahına bitki ağaç dikip saksı yerleştirip bunların kasten boylarını uzattıklarını, durumun önlenmesi adına mahkemeye başvurmadan önce Site Yönetimine 11.06.2021 tarihli dilekçe ile müracaat ettiğini, Site Yönetiminin de durumu incelediğini ve talebi yerinde görüp kendilerine bir hafta içinde eylemlerine son vermeleri ihtaratında bulunduğunu, ancak davalıların eylemlerine devam ettiklerini belirterek çöp tenekelerini kendi konutundan uzak kendi bahçe bölgeleri içine almalarının, deniz manzarasını tamamen kapatacak şekilde ortak alan statüsündeki bahçelerine ve yürüme yoluna acil çıkış kapısı güzergahına ektikleri bitki ağaçların boylarının Kat Malikleri Kurulu kararları kapsamında kısaltmalarının ve tekrar uzamalarına müsaade etmemelerinin, acil çıkış kapısı geçiş güzergahına ve şahsına ait konutun hemen önüne yerleştirdikleri saksıların kaldırılmasının sağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalıların vefat eden annesi ve babasının sağlık sorunları nedeniyle sık sık ambulans çağırmasından dolayı acil durumlar için evine en yakın noktaya bedelini kendi ödemek suretiyle bir kapı yaptırdığını, bu kapının bir anahtarının da Site Yönetimine teslim edildiğini ve Site Yönetim defterine acil çıkış kapısı olarak kaydedildiğini, davacının kayınvalidesinin kendilerinde kalırken hastalanması nedeniyle ambulans geldiği zaman da davacılar tarafından da kullanıldığını, dava dilekçesinde sözü edilen çöp kovası ve saksıların davacıya ait bir yerde bulunmadığını, bu bölgenin vaziyet planında otopark bölgesi olarak gözüktüğünü, bu alanın davacının maliki olduğu bağımsız bölüme ait olmadığını, davacının bitki ve ağaç boylarının kasıtlı olarak uzatılarak manzarasının kapatıldığı iddiasının da doğru olmadığını, çünkü davalıların evinin bahçesinin etrafını kapatan bitkilerin boyunun sitedeki hiçbir bitki boyundan uzun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilleri tarafından bahse konu bitki boylarının kısaltıldığını, ayrıca yine dava konusu çöp tenekesinin davacıya ait bir yerde bulunmamasına rağmen davalılar tarafından kaldırıldığını, ayrıca çöp kovasının bulunduğu bölge vaziyet planında araç otopark bölgesi olarak gözüktüğünü, bu alan davacının maliki olduğu bağımsız bölüme ait olmadığını, dolayısıyla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına; incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, dava konusu ortak alan olan yürüyüş yolu üzerine davalı tarafından saksı konulmak suretiyle müdahale edildiğinin ve bu hususta Kat Malikleri Kurulunun 4/5 çoğunlukla verdiği bir kararın bulunmadığının anlaşılmasına göre Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.