Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2024/11044 E. 2025/4788 K. – Ortak Yerlere

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1653 Esas, 2024/1379 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/235 Esas, 2021/533 Karar Taraflar arasındaki ortak yerlere el atmanın önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu gayrimenkulü 2013 yılında aldığını fakat kendisine B Blok kat maliklerine ayrılan otopark içerisinde müstakil bir araç yeri tahsis edilmediğini, müvekkilinin bulunduğu blokta birkaç daire hariç her daireye yer ayrıldığını ve otoparkın daire numaraları yazılarak ayrı ayrı özgülendiğini, müvekkilinin 6 yıldır iyi niyetli olarak beklediğini ancak çözüme kavuşmadığını, müvekkilinin hakkına tecavüz edildiğini, müvekkilinin bu hususu Beyoğlu .... Noterliğinden ihtarname keşide ederek davalı tarafa bildirdiğini, bütün kat maliklerinin otoparkı müşterek kullanması gerekildiğini ancak müvekkilinin kullanım alanına tecavüz edildiğini, başka bir malikin ise bu durum için Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2014/882 Esas yılı dosyası ile dava açıldığını, kararın Yargıtay tarafından onandığını, bu nedenlerle otopark çizgilerinin kaldırılarak ortak alan olan otoparktan müvekkilinin faydalanmasının sağlanmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava açma ehliyeti bulunmadığını, kendisinin K blokta oturduğunu, kendisine ait otopark bulunduğunu; ancak kendisinin kullanmadığını, K blokta da arsa payı oranında ortak kullanım alanının mevcut olduğunu, otoparkta bulunan alanın bağımsız bölüm sayısından az olduğunu, huzuru sağlamak açısından çizgi çekildiğini ve numaralandırma yapıldığını, otopark alanından bulunan spor alanları ve görevli kullanım alanlarının yıkılarak otoparka katıldığını, bu durumun karar defterinde mevcut olduğunu, bütün sitelerde numaralandırma yapıldığını, yönetimin üzerine düşenleri yerine getirdiğini ve huzur ve sükunetin sağlanması için gerekli adımı attığını, belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının aktif dava ehliyeti olmadığını, B blok 4 nolu dairede oturmadığını, K blokta oturduğunu, K blokta park yeri mevcut olup bu yeri kullandığını, verilen karar neticesinde kat maliklerinin tek araba park etmesi gerekirken sürekli iki-üç araç park edeceklerini, site yapılırken inşaat firmasının her daire için 1 araçlık park yeri yapmadığını ve daire sayısının daha fazla olduğunu,bu sebeple site yönetimince alınan karar gereği rotasyon uygulamasına geçildiğini ve her ay 3 dairenin aracını dışarıya bıraktığını, mahkeme kararı uygulandığında hangi dairenin nereye park edeceği belli olmayacağı için sürekli kavgalar çıkacağını ve sitede huzurun kalmayacağını, Mahkemece keşif yapılırken ve bilirkişi raporu sunulurken sitede söz konusu sayılar ve çizgiler silindiğinde ne olacağı konusunda tespit yapılmadığını belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada sunulan evrak ve belgeler incelendiğinde; otoparkın kullanımına yönelik olarak usulüne uygun kat malikleri kurulu tarafından alınan bir karar olmadığı, mevcut şekilde yönetim tarafından uygulanan kullanım şeklinin her bir kat malikine yetecek şekilde otopark alanı olmadığından ve ortak alan olan otoparkın bütün malikler tarafından kullanımını engellediği anlaşıldığından incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ortak yerlere el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. 2. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.