Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2010/18558 E. 2010/21999 K. – Kamulaştırması

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kamulaştırmasız el atma tarihinden itibaren 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 38.maddesindeki 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Davacı vekilince, mahkemeye sunulan dilekçede 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde uyarınca uzlaşmak istenmediği belirtilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere, hükmün dayandığı gerekçeye göre; mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Şöyleki; Dava konusu taşınmaza davalı Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğünce 1977 yılında kamulaştırmasız el atılmıştır. 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddesinde; “Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlardan, bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi istemeyenler için, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 38.maddesindeki 20 yıllık hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, Doğru görülmemiştir. Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan 14,00-TL temyiz harcından alınmayan 73,90-TL. başvurma harcının mahsubu ile kalan 44,40-TL harcın alınmasına, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.