Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2010/15248 E. 2010/22189 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-Dava konusu duvar yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Öncelikle dava konusu duvarın moloz taş duvar olduğu belirtilmesine karşın, bayındırlık birim fiyatlarına göre m3 üzerinden hesaplama yapılmıştır. Duvarda kullanılan taşların büyüklüğü gözönünde bulundurulduğunda, etraftan toplanan taşlardan, fazla bir emek sarf edilmeden ve ustalık da gerektirmeden yapılan bir duvar olduğu kanaati uyanmaktadır. Bu nedenle, mahallinde yeniden keşif yapılarak mevcut duvarın yıkılmayan bölümü de gözlemlenerek yıkılan duvarın kaç günde yapılabileceği belirlendikten sonra, işçi yevmiyesi üzerinden hesaplama yapılması için rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yapılan hesaplama neticesi fazla bedele hükmedilmesi, 2-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde harç alınmamasına karar verilmesi, 3-Bedeline hükmedilen taşınmazın kullanım hakkının davacı idare yerine, özel şirkete ait olduğuna hükmedilmesi, Doğru görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.