Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/9640 E. 2026/7403 K. – İcrai Davranışla

Konu: İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2025/9640
Karar No
2026/7403
Karar Tarihi
Konu
İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/232 Esas, 2025/16 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A.Bozma Sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.05.2024 tarihli ve 2021/13014 Esas, 2024/5242 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2024/232 Esas, 2025/16 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın kendisine tebliğ edilen Yargıtay ilamı konusunda katılanı bilgilendirmeyerek karar düzeltme yoluna başvurmaktan mahrum bırakmasının ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile verilen beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR 1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2025/9640, K. 2026/7403, T. 02.07.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2025-9640-e-2026-7403-k-282e1ac9787a