Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/6241 E. 2026/7015 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1481 Esas, 2024/1338 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2024 tarihli ve 2023/375 Esas, 2024/253 sayılı Kararı ile sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.10.2024 tarihli ve 2024/1481 Esas, 2024/1338 sayılı Kararı ile hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek sanık müdafii, katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın, katılanın işçilik alacağını makul olmayan süre uhdesinde tuttuğuna, eyleminin sabit olduğuna, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine, hükmün bu nedenler ile resen nazara alınacak hususlar yönüyle bozulması gerektiğine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın eyleminin sabit olup, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, söz konusu paranın katılan adına tahsile yetkisi bulunan sanığa teslim edilmesinin vekaletnamede verilen ahz-u kabz yetkisinin vekaletten kaynaklanan ... ilişkisine dayandığına, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 16.01.2020 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 10.11.2023 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.