Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/3989 E. 2026/1976 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3656 Esas, 2023/2313 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2018/102 Esas, 2022/140 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf Sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2022/3656 Esas, 2023/2313 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereğince beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi Mahkeme tarafından delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, iddianamedeki hususlar doğrultusunda mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Göynük Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde karar verildi.