Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/12441 E. 2026/7355 K. – Rüşvet Vermeye

Konu: Rüşvet Vermeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2023/12441
Karar No
2026/7355
Karar Tarihi
Konu
Rüşvet Vermeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2007/320 Esas, 2008/277 Karar SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012 tarihli ve 616-218; 13.12.2011 tarihli ve 237-259; 16.12.2008 tarihli ve 144-234; 23.09.1974 tarihli ve 227-4 08... .04.1973 tarihli ve 213-345 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere eski hale iade talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanığın 14.08.2023 tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde olduğu anlaşıldığından, bu hususta karar verme yetkisi bulunmayan Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin talebin kabulüne dair 01.09.2023 tarihli ek Kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda; sanığın yokluğunda verilen 26.05.2008 tarihli kararın, sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği bilinen en son adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak bu adreste tanınmadığından bahisle tebliğ edilemeden 11.06.2008 tarihinde iade edildiği, ... 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 25.12.2008 tarihli yazısı ile sanığın 18.07.2008 tarihinde tahliye olduğunun mahkemeye bildirildiği, sanığın adresini bildirme yükümlülüğü bulunduğu halde yeni adresini mahkemeye bildirmediği, mernis adresi bulunmadığı gibi yapılan emniyet araştırmasında sanığın adresine ulaşılamaması üzerine ilanen tebligat yapıldığı ve sanığın en geç 13.08.2013 tarihli hapis cezasının aynen infazına dair ek kararın kendisine ceza infaz kurumu aracılığıyla tebliğ edildiği 27.12.2013 tarihinde hükümden haberdar olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 41/1. maddesinin talep tarihinde yürürlükte olan hali uyarınca 7 günlük yasal süre içinde sunulmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE 01.07.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2023/12441, K. 2026/7355, T. 01.07.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2023-12441-e-2026-7355-k-5b2266ea89d9