Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/5612 E. 2026/5155 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/20 Esas, 2022/274 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık müdafiinin yasal süresinden sonra vaki ve tayin olunan cezanın miktarına nazaran yasal koşulları da bulunmayan duruşmalı inceleme talebi ile usulüne uygun şekilde duruşma günü vekiline tebliğ edildiği halde duruşmalara katılmak veya yazılı beyan göndermek suretiyle katılma talebinde bulunmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı olmayan Hazinenin vekili aracılığıyla yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli, 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 25.09.2011 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.