Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/292 E. 2026/3030 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3 Esas, 2021/55 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/50 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. B. İstinaf Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15.01.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/55 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Dosyada mevcut delillere göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine, iş ve işlemlerin mevzuat çerçevesinde yapılmadığına, sanıkların cezalandırılması gerekirken aksi yönde kurulan hükümlerin usul ve kanuna aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararları yönünden Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin edilen nüfus kayıtlarından hükümlerden sonra ...'nin 25.05.2021 ...'nın 25.12.2023 tarihlerinde vefat ettikleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/288 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamı doğrultusunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davaları ile ilgili düşme kararları verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararları yönünden Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-(a) madde-fıkra-bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri gereğince sanıkların ölümü nedeniyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin Kararlarında, katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.