Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/168 E. 2025/5721 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2022/168
Karar No
2025/5721
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1791 Esas, 2020/235 Karar KATILANLAR : İçişleri Bakanlığı, Hazine SUÇ : Rüşvet verme (sanık ... hakkında), rüşvet alma (sanıklar ..., ... ve ... hakkında) HÜKÜM : İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında atılı suçlardan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanık ...'a isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının bu suç açısından kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2018/448 Esas, 2019/261 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ... ve ...'nin rüşvet alma, sanık ...'un ise rüşvet verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/1791 Esas, 2020/235 sayılı Kararı ile katılanlar vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların rüşvet alma ve verme suçlarını işlediklerinin sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'un ikrar içeren beyanlarından diğer sanıkların da rüşvet aldıklarının anlaşıldığına, yargılama aşamasında dinlenen tanık ...'ın da ifadesinde sanık ...'nin diğer sanıklara para verdiğini gördüğünü söylemesine rağmen salt diğer sanıkların beyanlarına itibar edilerek eksik ve yetersiz inceleme ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların bozularak sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesine yöneliktir. 2. Katılan İçişleri Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ...'un ceza alacağını bilmesine rağmen suçunu itiraf ettiğine, sanık ...'nin ikrar içeren savunmaları ve tanık ...'ın beyanlarının maddi gerçeğin ortaya çıkması bakımından önemli olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince bu beyanlara itibar edilmeyerek sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına dayanılarak beraatlerine karar verilmesinin adil ve hukuki olmadığına, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR 1) Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle İçişleri Bakanlığı vekilinin, sanık ... hakkında rüşvet verme suçundan açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2) Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen kararlarda, katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/168, K. 2025/5721, T. 28.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2022-168-e-2025-5721-k-606299f0c16c