Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/9894 E. 2025/11956 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/181 Esas, 2014/326 Karar SUÇLAR : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Karar tarihindeki düzenlemelere göre 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a (5320 sayılı Kanun) 6217 sayılı Kanun ile eklenen geçici 2. maddenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere doğrudan verilen 3.000 TL ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 14.10.2014 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.