Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13007 E. 2023/12566 K. – İcrai Davranışl

Konu: İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13007
Karar No
2023/12566
Karar Tarihi
Konu
İcrai Davranışla Görevi Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2325 Esas, 2020/1359 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜMLER : 1)Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2017 tarihli ve 2017/140 Esas, 2017/201 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet, 2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2020/1359 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2017 tarihli ve 2017/24 Soruşturma, 2017/38 Esas, 2017/5 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2017 tarihli ve 2017/19 Esas, 2017/56 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi gereği yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için son soruşturmanın Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir. 3. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2017 tarihli ve 2017/140 Esas, 2017/201 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Sanığın istinaf talebi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2020/1359 sayılı Kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suç tarihinde Diyarbakır Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Bismil Noterliğinin 11.12.2003 tarihli ve 6619 yevmiye sayılı vekaletnamesine istinaden müvekkili katılanın davacı olduğu Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/708 Esas sayılı dava dosyasında görülen tapu iptali ve tescil davasında, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan tedbir şerhinin müvekkilinin talimatı olmaksızın kaldırılmasını talep edip taşınmazların satılmasına sebebiyet vererek katılanın mağduriyetine neden olmak suretiyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek, mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin olarak yasaklılık süresi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tapu iptali ve tescil davasına konu yargılama devam ederken ilgili taşınmazın tapu kaydına konulan tedbirin sanığın talebi üzerine kaldırılması nedeniyle dava dışı 3. kişilere devredilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda katılanın ve tanık olarak dinlenen kardeşi ...'nın ilk ifadelerinde sanığa dava açması ve tedbirin kaldırılması için talimat vermedikleri yönündeki beyanlarına karşın, bu taşınmaz üzerine tedbir konulmasını istediklerine ilişkin sonraki çelişki oluşturan beyanları gözetilerek, taşınmaz üzerindeki tedbirin kaldırılması ve 3. kişilere devri hususunda sanığa talimat verilip verilmediği ve taşınmazı tapuda devralan kişilerle tescile ya da tedbirin kaldırılmasına ilişkin görüşüp görüşmediklerinin taşınmazı devreden ... 'den ve devralanlar ... ile ...'dan sorulmadan eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, söz konusu maddenin 1 inci fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki düzenleme ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, yasadaki ifadelerin soyut olarak tekrarından ibaret yetersiz gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, nedenleriyle ilk derece mahkemesi kararının bozulması yerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2020/1359 sayılı Kararına yönelik olarak sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası hükmü gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca gereği için Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/13007, K. 2023/12566, T. 25.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2021-13007-e-2023-12566-k-d2cf33e27a89