Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/12364 E. 2025/7197 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/142 Esas, 2020/110 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama, düzeltilerek onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıklardan faiz karşılığı ödünç para aldığı iddia edilen ...'nın tefecilik suçunun zarar göreni olup, şikayetçi olduğu anlaşılmakla, davaya katılma ve kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ile sanıklar hakkındaki hükümlerin vekili tarafından 17.08.2023 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi karşısında, mahkemenin 22.10.2019 tarihli ve (2) numaralı ara kararının kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine münhasır olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 25.09.2014 tarihli sorgu işlemleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 18.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.