Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2017/807 E. 2020/14143 K. – Rüşvet Verme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet verme HÜKÜM : Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında rüşvet verme suçundan açılan kamu davasında suçtan zarar gören Hazinenin vekili aracılığıyla dava ve duruşmadan haberdar edilmesine rağmen CMK'nın 237. maddesi uyarınca kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma hakkını kullanmadığı ve bu itibarla da temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Aleyhe temyiz bulunmayan 18/10/2012 tarihli mahkumiyet hükmünün Dairemizin 17/03/2016 tarihli ve 2014/783 Esas, 2016/2822 Karar sayılı ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verildiği halde sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olacak şekilde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin beşinci paragrafının hüküm fıkrasından tamamen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.