Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2014/5807 E. 2016/5599 K. – İcrai Davranışla

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m. 38/4, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m. 14/2), sanığın, İlçe Kaymakamının bilgisi dahilinde köy meydanına bakan evlerin girişlerine kadar taş döşenerek kendilerinden salma dışında fark alındığına ilişkin aşamalarda değişmeyen savunması, bu savunmayı kısmen doğrulayan 21/03/2013 tarihli bilirkişi heyeti raporu ve salma dışında ücret ödeyen tanıkların beyanları ile kilit parke taşı döşemesinde kamunun kullanımına açık meydanlar ve yolların kaplanması şeklinde uygulama olduğu, şikayet konusu yerlerin çok eskiden beri kamunun kullanımına açık meydanlar olduğuna ilişkin ... Kaymakamlığı'nın 09/05/2012 gün ve 961 sayılı yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.