Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/8622 E. 2013/5377 K. – Görevi Yaptırmama
Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/8622
- Karar No
- 2013/5377
- Karar Tarihi
- Konu
- Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Tayin olunan ceza miktarına göre, sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığın olay tarihinde akşam saatlerinde alkollü olarak karıştığı trafik kazasından sonra olay yerine gelen görevli memurların gerekli işlemleri yapmalarını engellemek için tehdit içerikli sözler söyleyip sinkaflı sözlerle hakaret ettiğinin; tutanak, müşteki ifadeleri ve bunları doğrulayan tanık ...'ın ifadeleri ile sübuta erdiği, sanık müdafii tarafından verilen 18/12/2009 tarihli dilekçede; olay yerinde sanık, müştekiler ve dinlenen tanık dışında kimsenin olmadığının bildirilmesinden ve esas hakkında savunma yapıldıktan sonra 20/01/2010 tarihli dilekçede bildirilen ancak daha önce herhangi bir ifadede adı geçmeyen ve adresleri dahi belirtilmeyen kişilerin tanık olarak dinlenmesi talebinin reddedilmesine ilişkin kararın dayandığı gerekçelerde herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-3. maddesi gereğince, sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Soruşturma aşamasında 2.000,00 TL güvence parası yatırması karşılığında tahliyesine karar verilen sanığın, CMK'nın 113/1-b ve 115/3. maddelerine göre, kamusal giderlerin karşılanmasından sonra kalan kısmının kendisine iadesine karar verilmesi yerine, güvence parasının tamamının iadesine hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve güvence parasının iadesine ilişkin bölümün hükümden çıkarılarak yerine, "Soruşturma aşamasında yatırdığı 2.000,00 TL güvence parası karşılığı tahliyesine karar verilen sanığın 14/07/2009 tarihli alındı belgesi ile yatırdığı paranın CMK'nın 113/1-b ve 115/3. maddelerine göre, kamusal giderlerin karşılanmasından sonra kalan kısmının sanığa iadesine," ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.