Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/7736 E. 2013/5789 K. – Zimmet, Sahtecili

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, sahtecilik, görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Sanık ...'ın zimmet suçundan mahkümiyet, sahtecilik suçundan beraet, sanıklar ..., ... ve ...'in beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Katılan kooperatif vekilinin temyiz isteminin sadece beraet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik, ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... hakkındaki zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Oluş ve kabule göre sanığın ... Ltd. Şirketine teslim edilen süt bedeli 2200 TL'nin kendisine ödenmesine rağmen kayıtlara yansıtmaksızın zimmetine geçirdiği, bu hususun adı geçen şirketin cevabı yazısıyla ortaya çıktığı, sanığın bu miktarı ... adındaki şahsa ödediğine dair makbuz sunduğu, ancak yevmiye kaydına göre bu makbuzun başka ödemeye ilişkin olduğu, böylece zincirleme zimmet suçu kapsamında kabul edilen bu eylemini gizlemeye yönelik hileli davranışlarla işlediği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden sadece basit zimmet suçundan hüküm kurulması, ayrıca suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan hak yoksunluğuna ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.