Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/7154 E. 2013/9499 K. – Rüşvet Vermek

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet vermek HÜKÜM : Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/12/1995 gün ve 5-339 Esas, 359 sayılı Kararı uyarınca; rüşvet verme suçuna eksik veya tam teşebbüsün mümkün olmayacağı, 765 sayılı TCK'nın 213. maddesi uyarınca rüşvetin teklif ya da vaat olunmasıyla suçun tamamlandığı gözetilmeyerek teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve teklif edilen menfaatin değeri suç tarihi itibariyle ekonomik koşullar nazara alındığında pek hafif olduğu anlaşılmakla aynı Yasanın 219/3. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak 219/son maddesi uyarınca memuriyetten müebbeten mahrumiyet cezası verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz ise de hükmolunan ceza sonucu itibariyle sanığın lehine olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bu hususlar bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Rüşvet suçunun konusu 820 TL'nin özel hüküm olan 765 sayılı TCK'nın 217 yerine karma uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Adli emanetin ... sırasında kayıtlı paranın 765 sayılı TCK'nın 217. maddesi gereğince müsaderesine" cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.