Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/533 E. 2012/12803 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sonuç ceza miktarına nazaran sanıklar müdafiin duruşmalı temyiz talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Zimmet suçunun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ...'nin aşamalardaki savunmalarında tahsilat işini sanık ...'nın yaptığını ve tahrifatların kendisinin bilgisi dışında gerçekleştiğini beyan etmiş olması ve bu savunmaları doğrular mahiyette sanık ...'nın da dolaylı anlatımlarının bulunması karşısında, suça konu makbuzların denetime imkan verecek şekilde onaylı ve okunaklı birer suretinin dosya arasına alınması, Birliğin 2006 ve 2007 yıllarına ait tüm gelir ve gider defter ve belgeleri ile karar defterlerinin getirtilmesi, ardından kül halinde dava dosyasıyla birlikte konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek; iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek birliğin suçun işlendiği zaman dilimindeki tüm gelir ve giderlerinin ne kadar olduğunun belirlenip, makbuzların mükerrer şekilde kullanılıp kullanılmadığı hususu da irdelenerek, sanıkların bu kapsamda sorumluluğunun ne olduğu, zimmetlerinde Birliğe ait para bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu, ne şekilde gerçekleştiği ile kullanma zimmeti varsa bundan kaynaklı nema miktarının ne olduğu hususlarında rapor alınması ve bundan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak ve sanıkların eylemlere katkı ve dereceleri de tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması, Kabule göre de, Sanıklara atılı suçun daire içi yapılan basit bir denetim esnasında ortaya çıkmış olması nedeniyle, sanıkların TCK'nın 247/1. maddesinde tanımlanan basit zimmet suçundan cezalandırılmaları yerine suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli zimmet suçundan mahkümiyetlerine karar verilmesi, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar, 53/1. maddesinde yazılı diğer hak yoksunluklarının ise, 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, altsoy ayrımı yapılmaksızın TCK'nın 53/1-c bendinde düzenlenen haklardan sanıkların koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesinin infazda tereddüte sebebiyet vereceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve kazanılmış hak da gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.