Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/5492 E. 2013/399 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinde Şirinevler P.T.T. merkezinde veznedar olarak görev yapan sanığın kasasında, 04/06/2008 günü Baş Müdürlükten gelen sayım ekibinin yaptığı denetim sonucunda 14.772 TL'lik açık tespit edildiği, konuyla ilgili P.T.T. Genel Müdürlüğü tarafından 11/11/2008 tarihinde düzenlenen soruşturma raporunda, olay tarihinde oldukça yoğun olan veznede bir çok yeni işlem yapılması neticesinde muhasebe işlemlerinde hesap hatası yapıldığının ve 02/06/2008 ile 03/06/2008 tarihli kasa sayımlarının sağlıklı yapılamadığının tespit edildiği, yine aynı raporda sanık ...’ın sayımdan önce şubelere ve gişelere kasadan verdiği 146.200 TL nakit kredilerinde fazla para verebilme ihtimali olması nedeniyle eyleminin görevi ihmal olarak değerlendirildiğinin belirtildiği, bununla beraber sanığın aşamalarda değişmeyen inkara dayalı savunması karşısında, dosyanın P.T.T’nin işleyişi konusunda bir uzman da içeren bilirkişi heyetine tevdii edilerek iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikle değerlendirilip olay tarihlerinde kasa sayımında herhangi bir hesap hatası olup olmadığı, sanığın zimmetinde kurum parasının kalıp kalmadığı, kalmışsa miktarı ve yöntemi konusunda ayrıntılı rapor alınması, bundan sonra tüm kanıtlar değerlendirilerek bir karara varılması gerekirken eksik araştırmaya dayanılarak sanık hakkında atılı suçtan mahkümiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, sanıkların eylemlerine karşılık hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden temel cezaların asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi, Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan, sadece üzerine atılı suçu işlediğini ısrarla kabul etmeyen ve dosya içerisinde yer alan bilgilere göre duruşmalara yansıyan olumsuz bir kişiliği de bulunmayan sanık hakkında, kanuni ve yeterli olmayan gerekçelerle takdiri indirime yönelik TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.