Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2008/9053 E. 2011/2716 K.

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2006 gün ve 2004/486 Esas, 2006/510 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdure Özlem hakkında düzenlenmiş, suçun kötülüğünü anlayabilecek derecede akli melekelerinin gelişmiş bulunduğu ve mukavemete muktedir olduğunu belirten Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 27 Temmuz 2004 tarih ve 5996 sayılı raporu dosya kapsamında bulunduğundan bu yöndeki eleştiriye iştirak edilmemiş, lehe olan hükmün tespiti sırasında her iki Kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de; sanığın mağdure ...'e yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı Yasanın 415/1. maddesi ile yapılan uygulamanın açıkça lehe sonuç doğurmasından dolayı bu husus bozma nedeni sayılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mağdure ...’e yönelik eylemden dolayı kurulan hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında mağdure Kübra’ya vaki eyleminden dolayı kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan mahkümiyetinin kesinleşme tarihinin 20.06.2000 olması ve dava mevzuu fiilin 765 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde işlenmiş bulunması nedeniyle 5237 sayılı Yasa hükümlerinin tercih edilmesi durumunda aynı Kanunun 58. maddesinin tatbik edilemeyeceği ve anılan Kanunun 103/1 ve 53. maddeleri ile yapılacak uygulamanın lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.