Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2025/3172 E. 2025/12584 K. – Tazminat

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI: 2018/133 E., 2018/472 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemenin 15.11.2011 tarihli ve 2010/120 E., 2011/395 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuş, Dairemizin 25.02.2013 tarihli ve 2012/4492 E., 2013/3289 K. sayılı kararı ile bozma kararı verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen 19.06.2014 tarihli ve 2013/241 E., 2014/319 K. sayılı kararla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş, Dairenin 11.06.2015 tarihli ve 2015/6616 E, 2015/7805 K. sayılı kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemenin 14.01.2016 tarihli ve 2015/1485 E., 2016/13 K. sayılı kararı ile önceki karar gerekçesi yanında bozmaya konu edilen ve feragat olarak tavsif edilen irade beyanının kayıtsız şartsız olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmeye dair sergüzeşti sıralamak ve bazı talepleri bildirmek kabilinden olduğu, ayrıca miktar bakımından feragat yetkisi kapsamında olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2017 tarihli ve 2017/4-1436 E., 2017/1891 K. sayılı kararı ile kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının çelişkili olduğu, usule uygun şekilde hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle direnme kararı usulden bozulmuştur. Mahkemenin 15.11.2018 tarihli ve 2018/133 E., 2018/472 K. sayılı kararı ile Hukuk Genel Kurulunun usulden bozma kararına uyularak önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiş, direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2017 tarihli ve 2017/4-1436 E. 2017/1891 K. sayılı kararı ile direnme kararı değil bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm bulunduğu gerekçesiyle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiş, Dairenin 10.06.2024 tarihli ve 2024/1431 Esas, 2024/5902 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Kararın düzeltilmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı Dairemizin bozma ilam tarihi dikkate alındığında 2024 için 126.560,00 TL olarak belirlenmiştir. Davalı aleyhine hükmedilen miktar 73.686,00 TL olup, karar düzeltme kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktar itibariye REDDİNE, Peşin alınan tashihi karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine 17.09.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.