Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/8148 E. 2024/11162 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/224 E., 2022/294 K. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.07.2000 tarihinde Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bir kısım hükümlü ... tutuklunun idareye yönelik isyan başlattıklarını, olayda mahkumların bina ve eşyalara zarar verdiklerini, isyanın sabah saatlerinde başlayıp akşam saatlerinde lojman duvarının iş makinesiyle delinmesine kadar sürdüğünü, bu iş makinesi ile duvarda açılan deliğin hem mahkumların etkisiz ... getirilip dışarı çıkarılmalarını sağlamak, hem de yine mahkumların oluşturduğu olumsuz koşullardan onları kurtarmak amacıyla zaruri olarak davalıların sebebiyet vermesi neticesi açıldığını, davalıların hazineyi zarara uğrattıklarını, cezaevinde oluşan hasara ilişkin tespit yaptırıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 29.846,55 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Bir kısım davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 15.04.2021 tarihli, 2020/495 Esas ve 2021/151 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dairenin 18.04.2022 tarihli, 2022/588 Esas ve 2022/7273 Karar sayılı ilamıyla; davalıların zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirtilerek açılan davada, bozmaya uyularak mahkemece aynı sebeple davanın reddine karar verildiği ve davalılar hakkındaki ret sebebinin ortak olduğu anlaşıldığından kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ayrı ayrı hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş; davacı vekilinin diğer temyiz itirazları ise reddedilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmanın etkin bir şekilde yapılmadığı belirtilmiş ise de, bu hususun cezaevinde mahkumlar tarafından isyan çıkartıldığı gerçeğini değiştirmediğini, cezaevinde asayiş ve disiplinin sağlanması amacıyla zorunlu ... gelen müdahaleyi idarenin kolluk kuvveti ile bastırması gerektiğini, idarenin kamu hizmetini yerine getirdiğini ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Gerekçe Uyuşmazlık; davalıların mahkum olarak bulundukları Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda isyan çıkardıkları ve idarenin zararına sebebiyet verdikleri iddiasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 maddesi atfı ile uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.