Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/139 E. 2023/10587 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/139
Karar No
2023/10587
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/ 775 Esas 2022/2068 Karar HÜKÜM/KARAR : Kabul - Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi TARİH : 09.12.2019 SAYISI : 2018/953 Esas 2019/939 Karar Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi olan çocukları ...'ın yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün 01.01.2012 tarihinde yaptığı kaza neticesinde vefat ettiğini, ODTÜ İnşaat mühendisliği son sınıf öğrencisi olan müteveffanın okul bitiminde yut dışında çalışmaya başlayacağını, davacı anne ve babanın oğullarının vefatı nedeni ile destekten yoksun kaldıklarını, davalının bir kısım ödeme yapmış ise de yeterli olmadığını, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada davacıların her biri için şimdilik 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili, davacı baba ... için 80.202,30 TL, davacı anne ... için 120.326,64 TL olmak üzere toplam talebini 200.328,94 TL olarak artırmışır. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılara toplam 24.471,06 TL ödeme yapıldığını, sorumluluklarının kalmadığını, ödemenin yeterli olup olmadığı, yeterli değilse güncel miktarının tenzili gerektiğini, poliçe limiti ve kusur oranı kadar sorumlu olduklarını, sigortalının kusursuz olduğunu, müteveffanın ücretinin, belirlenebilir bir ücret yok ise asgari ücret olarak kabul edilmesi gerekiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacıların murisinin, yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün yaptığı kaza neticesinde vefat ettiği, Ankara 6. Ağır Ceza mahkemesinde kazaya karışan her iki araç sürücüsü hakkında taksirle ölüme sebebiyet vermekten yapılan yargılama neticesinde müteveffanın yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsü hakkında cezanın kesinleştiği, davalı tarafından sigortalanan aracın sürücüsü hakkında verilen cezanın, Yargıtay tarafından, kazanın tek başına alkolün etkisi ile meydana gelmesinin söz konusu olmadığı, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığından bahisle bozulması üzerine, mahkemece önceki kararında direnildiği, ve kararının temyiz edildiği, kararın bu sürücü yönünden kesinleşmediğinin görüldüğü, ancak Yargıtay bozma ilamının kusura ilişkin olmaması, diğer sürücü hakkındaki kararın kesinleşmiş olması ceza dosyasında kusur raporunun alınmış olması ve talebin müteselsil sorumluluk çerçevesinde istenmiş olması nedeniyle yeniden kusur raporu alınmasına gerek görülmediği, vefat edenin Ortadoğu Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliğinde okuduğu ve ders durumuna göre 09.06.2012 tarihinde mezun olmasının ihtimal dahilinde olduğunun bildirildiği, inşaat mühendisi birinin alabileceği ücretlere ilişkin araştırma yapıldığı, alınan aktür raporu ile ölenin 2013 yılından itibaren asgari ücretin 3,79 katı ücret alacağının kabul edildiği, anne ve babasından %10 oranında yetiştirme gideri düşüldüğü, yapılan ödemelerin tenzil edildiği, davacı baba için 80.202,30 TL davacı anne için 120.326,64 TL tazminat alacağının belirlendiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 85'inci maddesi uyarınca davacıların davalı ... şirketinden zararlarını talep edebilecekleri," gerekçesi ile davanın kabulüne, davacı ... için 80.202,30 TL, davacı ... için 120.326,64 TL tazminatın 08.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava öncesi yapılan ödemelerin, ödeme tarihinde zararı karşılayıp karşılamadığının denetlenmediğini, müteveffanın vefat ettiğinde ODTÜ İnşaat Mühendisliği son sınıf öğrencisi olduğunu, belirli bir süre sonra mezun olup belirli bir dönem iş arayacağını ve sonrasında bir gelir elde etmeye başlayacağını, bilirkişinin müteveffayı kazadan 6 ay sonra muhtemel mezuniyet tarihi itibariyle gelire bağladığını, bilirkişi hesap raporunda TMMOB İnşaat Mühendisleri Odasının 02.04.2019 tarihli yazsısı eklerinde 2012/2 dönemine ilişkin Ücret Hesap Tablosunda görev alanına, yetki, sorumluluk derecesine göre bildirilen minimum emsal ücret 2.655,00 TL olduğu ifade edildiğini, Kemal Can’ın iş gelirini asgari ücretin 3,79 katı esas alınarak hesaplama yapıldığını, sadece TMMOB İnşaat Mühendisleri Odasından alınan bu yazı neticesinde gelirin tespit edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi hesap raporunda kaza tarihinde baba ...'ın memur emeklisi olduğunu ve 3.500,00 TL gelirinin olduğunu ve anne ...'ın emekli öğretmen olduğunu ve 3.000,00 TL gelirinin olduğunun tespit edildiğini, anne ve babadan gelirleri esas alınarak ayrı ayrı %5 oranında yetiştirme gideri indirimi yapılması gerektiğini, hesap raporunda anne ve babanın gelirini bilinmesine karşın asgari ücret üzerinden yetiştirme gideri hesaplandığını, bilinen bir gerçek varken asgari ücret üzerinden yetiştirme gideri hesabının yapılmasının kabul edilemeyeceğini, davacının zararından, davalının ancak sigortalısı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, sigorta şirketinin müşterek müteselsil sorumluluğunun sadece sigortalısı araç işleteni ile arasında olduğunu, davacının zararından davalının sorumlu olacağı miktarın ancak sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında olacağı gerekçesi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " davanın trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı olduğu, maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında, bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların dava dilekçesinde teselsül hükümlerine dayanmış olması nedeniyle davalının tazminatın tamamından sorumlu tutulmasında, desteğin ODTÜ İnşaat Mühendisliği bölümü öğrencisi olması nedeniyle mezun olduğunda iş bulma süresi ve gelirin, emsal ücrete göre belirlenmiş olması nedeniyle uygun görülmesine, sigorta şirketi tarafından davadan önce yapılan ödemelerin asgari ücret esas alınarak ve davacılara %10 pay ayrılarak hesaplanmış olması nedeniyle davacıların zararının karşılamayacağından ödeme tarihine göre hesaplama yapılmamış olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların gelirine göre yetiştirme gideri belirlenmemiş ise de tazminatın miktarı ve garame hesabına göre sonuca etkili görülmemesine, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, "göre davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlere ek olarak desteğin emniyet kemeri takmaması nedeni ile müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasının istemiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 01.01.2012 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 'üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davalı tarafından yapılan ödemede esas alınan kusur oranı, gelir, hesaplama yöntemi dikkate alındığında ödemenin yeterli olmayacağının anlaşılmasına, yapılan emsal ücret araştırması neticesinde belirtilen gelirin esas alınmasında ve yetiştirme giderinin asgari ücret üzerinden hesaplanmasında isabetsizlik olmamasına, yolcu olan desteğin kazaya etken davranışının olmamasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/139, K. 2023/10587, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2023-139-e-2023-10587-k-07636e829bfa