Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/14006 E. 2024/1502 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/132 E., 2022/724 K. vekilleri Avukat ... DAVALILAR : 1. ... 2. ...İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilleri Avukat ... DAVA TARİHİ : 10.06.2014 HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.01.2010 tarihinde davalı şirketin yol bakım bakım ve yapım çalışmalarını üstlendiği Cizre- Silopi Karayolunda meydana gelen maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası neticesinde... plakalı 2006 model Renault Megane-2 marka araçta 34.971,68 TL hasarın meydana geldiğini belirterek davalı yüklenici şirketin ve davalı şirket yetkilisinin kusurları nedeni ile araçta meydana gelen 34.971,68 TL zararın olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını ve yine davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, olayın meydana geldiği tarihte müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 15.10.2015 tarih ve 2014/368Esas-2015/667Karar sayılı kararı ile; davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ...İnş. Nak. Taah. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, 17.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 25.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Tansel İnş. Nak. Taah. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 04.11.2019 tarih ve 2017/5084 Esas-2019/10067 Karar sayılı ilamıyla oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu trafik kazasından sonra maddi hasarlı kaza tespit tutanağı düzenlenmiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış düzenlenen bilirkişi raporunda davalı şirketin yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayollarında can ve mal güvenliği yönünden gerekli düzenleme ve işaretlemeleri yaparak önlemleri almak ve aldırmak kuralını ihlal ettiğinden kusurlu olduğu, davacıya ait araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.Davalı ...’in dava konusu kaza ile ilgili olarak yargılandığı ve hakkında adli para cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 tarih ve 2011/405 E-2013/517 K sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği, bu dosyada trafik uzmanı bilirkişi tarafından verilen 16.08.2010 tarihli raporda; davacıya ait araç sürücüsünün kusursuz olduğu, olayın vukua geldiği yol kesiminde yol yapım ve bakım çalışması yapan yüklenici firma Tansel İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti. nin bu işte sorumlu yetkilisinin sözleşmesinde olmasına rağmen olay yerinde gerekli trafik işaret levhasını bulundurmaması, yolun yapısını bozan anılan çukuru zamanında doldurup, gerekli bakım ve onarımı yapmaması nedeniyle kusurlu olduğu belirlenmiştir. Bu halde konusunda uzman bilirkişi heyetinden her iki raporun da incelendiği ve tartışıldığı kusur raporu alınarak davalı Serdaş Aydiş’in dava konusu olayda sorumlu olup olmadığının belirlenerek, bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde adı geçen davalı hakkında davanın reddine karar verilmesi uygun bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur. B. Mahkememece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan rapor uyarınca trafik kazasının meydana gelmesinde davalı tarafların % 100 kusurlu, dava dışı araç sürücüsünün kusursuz olduğu gerekçesiyle davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, 17.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 25.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebebleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kısmen kabul kararını kabul etmediklerini, davalıların kazada tam kusurlu olduğunu, bu sebeple mahkeme kararının bozulması gerektiği belirtmiştir. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;15.06.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre araç sürücüsü Akgül ... Çakırtaş'ın 4/8 (%50) oranında kusurlu olduğu, Karayolları 9. Bölge Genel Müdürlüğünün 2/8 (%25) oranında kusurlu olduğu, Tansel İnş Nak Taah Tic Ltd Şirketinin 2/8 (%25) oranında kusurlu olduğu halde, müvekkillerine tam kusur yükleyen rapora göre karar verilmesinin hatalı olduğunu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacı Kuruma ait aracın trafik kazasında zarar görmesi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi 3. Değerlendirme 1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; özellikle, daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davalı ... vekilinin diğer temyizine gelince; Mahkemenin ilk kararının ...İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketince temyiz edilmediği, davacının temyizi üzerine de diğer davalının olayda sorumluluğunun bulunup bulunmadığı yönünden bozulduğu gözetildiğinde, davalı şirket bakımından ilk kararın kesinleştiği ve ilk karar tarihi itibariyle 2.040,00 TL vekalet ücretinden sorumluğuna karar verildiği halde, bozma sonrası kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde davacı yararına hükmedilen 5.100,00 TL vekalet ücretinden adı geçen davalı şirketin de sorumlu tutularak usulü kazanılmış hakkının korunmaması doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm, davalı ...İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 3. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4 üncü bendindeki "5.100,00 TL" ibaresinden sonra gelmek üzere "davalı ...İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 2.040,00 TL'sinden sorumlu olmak üzere" ibaresinin eklenmesi suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.