Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/26153 E. 2022/11338 K. – Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalılar vekilince istinafa başvurulması üzerine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne dair verilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi sonucunda kararın Dairemizce bozularak Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, 6100 sayılı HMK’nun 373/5. maddesi gereği temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 41.855,62 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre davacının talep edebileceği toplam tazminat miktarının 13.982,16 TL olarak hesaplandığı, davacı tarafça ıslah dilekçesi ile dava değerinin artırılmadığı, bölge adliye mahkemesince 13.982,169 TL tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Şu durumda reddolunan ve davacı vekili tarafından temyize konu edilen 27.873,45 TL’nin yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.