Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/25617 E. 2023/13699 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/878 E., 2020/1251 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Tüketici Mahkemesi SAYISI : 2018/23 E., 2019/33 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 31.05.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekte; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2021 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması anılan kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Davacı dava dilekçesinde 15.000,00 TL tamir masrafları ve bu miktarın %18 katma değer vergisini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 15.000,12 TL tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karar sadece davalı tarafından istinaf edilmiş, bu istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2021 tarihli ek kararı ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.05.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2 nci maddesi uyarınca davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.